14-07-14

14 juli, maandag

14 juli, maandag

Ik start mijn dag voor de verandering met een ochtendwandeling om 7:30u.  Deze keer wil ik het ontwaken van onze school op de gevoelige plaat zetten.  De meeste kinderen zijn reeds gewassen en al in uniform om hun eerste les te volgen.  Dit is een les voor alle leerlingen samen, over algemeenheden en opvoedkunde.  De les gaat door op het sprekersplatform aan de achterzijde van het hoofdgebouw.  Ik vang inhouden op als ‘wanneer je een papiertje op de grond ziet liggen moet je dit oprapen en in de vuilbak gooien…..’  ,  ‘als een volwassene praat moet je als kind zwijgen…’ , enz…..

Volgens Bro Herman, die me kwam vervoegen terwijl ik foto’s nam, is dit een standaard les geworden in alle Oegandese scholen.  Normaal gezien moet dit elke ochtend, maar in onze school wordt het beperkt tot maandag en donderdag morgen.  Hij vindt het een verlies van tijd om dit elke morgen te doen in tegenstelling tot de staatsscholen staan de kinderen daar elke ochtend 2 uur lang te luisteren naar herhalingen van herhalingen…  (zoals ‘De kampioenen’ op de VRT :-) ). 

Ik neem ook een kijkje bij de waterpomp.  Ik stel vast dat naar mijn mening de zonnepanelen aan de verkeerde kant van het dak gemonteerd zijn of op z’n minst een vlakkere helling moeten krijgen als ze vroeger willen energie opwekken.  Volgens Lawrence komt het door de periode van het jaar.  We zitten pal op de evenaar en het dak staat evenwijdig aan de evenaar waardoor momenteel de zon aan de Europese kant  van de evenaar staat.  Binnen 6 maand staat de zon aan de andere kant van het dak…….   (kan je nog volgen?)  Volgens mijn eenvoudige redenering leggen we beter de zonnepanelen zo vlak mogelijk naar de hemel gericht en zal je sowieso het meeste rendement halen.

Als ontbijt maak ik voor de verandering eens gewonnen brood :-).  Te veel eieren is misschien niet goed voor de lever maar uitgedroogd zoet brood is dit evenmin.  

Om 10 uur hebben we afspraak met de Oversten van onze Broeder Herman.  Lawrence is 10 minuten te laat omdat de weg van Kampala naar Nkozi veel hindernissen had deze morgen.  Eén van de aanwezige broeders neemt hem dit niet in dank af…. “tijd mag niet verspeeld worden, een uur is een uur en je komt niet te laat op een belangrijke vergadering” …… (zit ik in Afrika?  Ik denk dat deze broeder meer Europeaan is dan ik ben :-) )

Elke vergadering begint traditioneel met een bedanking aan Jan en alleman (ook een gebed) elke aanwezige partij bedankt de andere dat ze er zijn en dat zijzelf mogen aanwezig zijn ……  Ook wordt telkens het ontstaan van de school nog eens in de bloemetjes gezet en de belangrijke rol die we hierin gespeeld hebben.

Om een lang verhaal (3 uur vergadering ) kort te houden.  Dit was de eerste concrete vergadering waar we onmiddellijk het standpunt van de broeders hebben te kennen gekregen.

De bouw van nog 4 lerarenwoningen zal in cofinanciering gebeuren (Kids for Uganda/Broeders).  We willen wel zeker zijn dat de bouwvakkers worden gebruikt uit de gemeenschap rond onze school.  Daarom nemen wij de financiering van de uurlonen voor ons rekening.

Aangezien onze school dezelfde basisprincipes hanteert als het GO! onderwijs zijn we ook hier op zoek naar ieders talent en willen we die ten volle ontwikkelen.  Daarom zullen we gezamenlijk er naar streven om de nodige materialen en machines op school te krijgen zoals bijvoorbeeld een stikmachine, een lastoestel, houtbewerking materiaal ed.

We komen ook overeen dat wij zullen zorgen voor de nodige fondsen in cofinanciering om een stuk landbouwgrond aan te kopen zodat de school kan voorzien in zijn eigen granen en voeding.

Omstreeks 13:00 ontbinden we de vergadering en nemen we een familiefoto.

Ge gaat het niet geloven maar de Bro Superior heeft de wens uitgesproken om onze foto op school op te hangen naast zijn foto en die van de president :-)  blink blink…..

  

Omdat we voorzien hadden om vandaag ook de foto’s te maken van de petekindjes neemt Bro Herman ons onmiddellijk te grazen (zonder middag eten L).  We belanden in de kleuterschool waar alle petekindjes op de foto gaan zodat de sponsors in België het lieve snoetje van hun petekindje zien evolueren jaar na jaar.  De kleuters hingen met momenten gewoon met twee of drie te gelijk aan elk van mijn vingers……… dat is niet handig om foto’s te nemen.  We beëindigen snel de foto’s in de kleuterklas om aan de slag te gaan in de Primary (basisschool).  Mijn velleke is uiteindelijk toch een beetje te kort geworden na onze wandeling gisteren in de blakende zon zonder zonnecrème, waardoor het pikt om weeral in de zon te staan voor de foto’s.  We krijgen een uurtje pauze rond 14:00u waardoor we dan even de innerlijke mens kunnen versterken (L zoet brood met …. suiker/banaan/cacaopoeder).  Om 15:00u hervatten we de fotosessies tot 16:30u.  ik leer ze het begrip “SELFIE” kennen  (zie fotoboek)

Uitgeput maar voldaan keren we huiswaarts om te ontdekken wat Carol vandaag met tomaat heeft klaar gemaakt.  Deze keer zijn het groene erwtjes met tomatensaus :-) EN Irish patatos.

Even onder de lekkere koude douche (om het velleke af te koelen….)

Dan avondeten met een BELLEke

We verwachten Charles deze avond die zijn prijs zal komen geven om volgende week een natuurpark te gaan bezoeken J.

Slaap wel Bazungu (is het meervoud van Muzungu = bleekscheten)

XXX

 

ZZZZZzzzzzz……

 

20:12 Gepost in Blog | Tags: kids for uganda | Permalink | Commentaren (0)

13-07-14

13 juli, zondag

Vandaag bezoeken we de meest behoevende families van onze petekindjes, om er kleding uit te delen.  Voor ons vertrek deed Hilde een oproep bij haar collega directeurs om kinderkleding in te zamelen.  Het leverde ons een lading vol mooie kinderkleding op.  SN Brussels Airlines zorgde ervoor dat we extra kilo’s konden meenemen J.  Dus kunnen we doen wat we vandaag willen doen ;-) .

Omstreeks 7:30 trek ik gewapend met mijn fototoestel en camera er op uit voor een ochtend- wandeling .  Ik ontmoet een lieve man die zo gastvrij is om me op zijn stuk land rond te leiden en alle verschillende gewassen te tonen.  Ik neem dan ook met veel plezier een reeks foto’s van zijn gewassen (zie fotoboek J).  De wandeling brengt me op school en daar is alles leeg en muisstil omdat al onze kindjes in de zondagsmis zitten.  Hetzelfde tafereel speelt zich af in het dorp.

Na een uitgebreid ontbijt ….. van te zoet smakend brood met een goeie dikke laag boter, een laagje rietsuiker en schijfjes sweet bananas beginnen we de kinderkleding te sorteren.  We komen tot de vaststelling dat we iets te weinig 10-agers kleding bij hebben, maar geen nood !!!!  Ze zullen hier ook tevreden mee zijn.  Om 10:15 vertrekken we met 2 zware valiezen en een rugzak vol kleding naar onze school.  Op school proberen we per kledingsoort een zak aan één van onze petekindjes, die ons gaan vergezellen, te geven.  Dit maakt het ons gemakkelijk als we aan een huisje komen om niet te lang te moeten zoeken naar de gepaste kleding.

Om 10:30 starten we onze wandeling en er staan een 12 tal families op het programma die we willen bezoeken.  De ochtendregen heeft ondertussen plaats geruimd voor een mooi wordend zonnetje.  Met aan elke hand een petekindje en zakken vol kleding starten we J (Ben apetrots dat Prossy bij mij komt lopen, afwisselend recht en links, zodat we onderweg een leuke babbel kunnen doen) .

De gezinnen die we bezoeken zijn SUPER blij met de kleding die we schenken en JA het zijn schrijnende taferelen waar we toch het lichtje in de duisternis kunnen zijn en lachende gezichten tevoorschijn kunnen toveren.  Herman en Lawrence vertalen te replieken van de gezinnen en die zijn mega fantastisch en ophemelend  (als die bestaat J) !!!

4 uur later en mooi rood gekleurd zijn we opnieuw in het “trading center” van Nkozi aangekomen.  Als laatste bezochten we Katumba, ons (en van Myriam) zorgen-kindje met sikkelcelanemie, die maar al te fier was om zijn behaalde diploma te tonen van de technische school.  Hij vraagt ons assistentie om zijn ‘repair-shop’ voor elektronica te helpen opstarten.  Hiervoor heeft hij kleine tools, een soldeerbout, een magneet en nog verschillende spullen nodig.  We gaan hier dus voor rondvragen J.

Lawrence deelt ’s middags (late middag) met ons de tafel in ons huisje.  We hebben nog enkele sneetjes kaas, hesp en salami die we meebrachten uit Kampala.  Blijkbaar had Lawrence dit nog nooit geproefd en hebben we hem dit moeten leren eten bij zijn boterham.  Bij zijn derde boterham ging hij in overdrive en legde hij bovenop zijn salami nog een sneetje hesp J.

De namiddag hielden we rustig. Enkele voorbereidingen voor de vergadering met Broeder overste besproken en dan bekomen van de zon en de stevige wandeling. 

Wat eten we vandaag …….  Omdat er zoveel keuze is in het dorp L zullen we deze keer iets met tomaat laten klaarmaken door Carol.  We hebben pasta uit Kampala meegebracht maar dit willen we wel liever zelf koken.  Hier in Oeganda wordt pasta voor uren aan de kook gezet is het ver van “Al dente”.  Daarom vragen we om enkel de saus te maken.  Carol was serieus in de war want ze had GEEN ‘food’ klaar gemaakt!  Ze kon er echt niet aan uit dat ze enkel saus had moeten maken.

Deze avond zou Charles moeten komen om de prijs te bespreken voor onze rondrit volgende week naar enkele natuurparken.  Ik ben benieuwd of hij zijn komma deze keer juist heeft geplaatst J.

Voor straks slaap wel aan het thuisfront en aan de Afrikaanse medemens (hopelijk is ons velleke straks niet te kort door die mooie zon van deze middag)

XXX

ZZZzzzzzzz……

 

19:40 Gepost in Blog | Tags: kids for uganda | Permalink | Commentaren (0)

12-07-14

12 juli zaterdag

De nacht is stil…. als ik zeg stil is het stil !!!!   maar om 6:38 komt een vrachtwagen door het dorp gereden en plotsklaps worden alle vogels wakker en starten met fluiten en roepen.  Alsof de vrachtwagen de on/off knop van de gevleugelde fauna heeft geschakeld.

Als we toch wakker zijn is het zinloos om te blijven liggen als er buiten zoveel te beleven valt van de ontwakende natuur.  Gewapend met fototoestel en camera ga ik op stap.  Op onze school kan ik mooie foto’s trekken van de kinderen die hun was doen.  Wat een bedrijvigheid! 

Leuk om zien dat de investering van de waterpomp zijn effect niet voorbij gaat.  Er is reeds 1 waterreservoir van 10.000 liter verbonden met de pomp maar geleidelijk aan zullen alle 5 de waterreservoirs worden verbonden met de waterpomp waardoor we voldoende reserve kunnen opbouwen om ook dit water te gebruiken voor de irrigatie van het land.

Goed meegenomen is ,dat de stagairs en begeleiders van de thomas more school uit Geel die het geitenproject opvolgen in onze school nu aanwezig zijn.  We nemen de geit bij de horens en bespreken met hen de technische mogelijkheden van het irrigatiesysteem.

We moeten wel overtuigingskracht inroepen bij onze vriend Herman en Lawrence die niet begrijpen dat opgepompt mineraalwater gebruikt wordt om het land te irrigeren. 

To internet or not to internet.

Onze vriend Jan De Smedt heeft ons voor ons vertrek uit België nog een bakske in ons handen gestoken waarmee we een draadloos netwerk kunnen maken op school.    Daarvoor hebben we een 3G sim kaart nodig.  De afgelopen jaren hebben we enkele 3G sticks gekocht voor de school dus geen nood ze gaan er op vooruitgaan.  Nu zullen ze met de SIM kaart van 1 stick onmiddellijk met verschillende laptops op internet kunnen gaan.  Ik heb me dan vandaag toegelegd om internet volume te kopen en om aan de hand van de snelcursus die Jan me gaf het bakske aan de praat te krijgen.  Na vele uren prutsen en proberen is het draadloos internet er en OEPS 1 minuut later was mijn internet volume al opgebruikt.  Ik ga u de uitleg besparen hoe je internet volume op die 3G stick moet laden want ik snap het zelf ook nog niet L.  In die optiek roepen we de hulplijn in van Bro Herman…..  maar die is voor de nacht naar Kampala.  

Dan zullen we dit project morgen verder moeten afwerken J

Morgen staat op het programma dat we de kleding die we meebrachten gaan uitdelen aan de behoevenden.  Bro Herman gaat met ons dus op stap morgen.  Daarom sorteren we al de kleding die we hebben om een mooi overzicht te hebben van wat we uit te delen hebben.

Daarmee voorkomen we dat we sinterklaas moeten spelen op het goed vallen uit en kunnen we gericht uitdelen. 

Carol heeft vandaag voor ons vegetarisch gekookt.  Vlees in het dorp hier vertouwen we niet.  Je ruikt het “rijp” vlees al van op 10m…..   Op het menu staat cabbage with green peper and tomatos vergezeld van Irish patatos.

We hebben van Bro Herman zijn tweede 3G stick gekregen dus proberen we deze avond nog om de dagboeken en enkele foto’s op internet te plaatsen.  Op hoop van zegen. 

Deze avond kunnen we geen BELLeke drinken maar zal het een NILEeke zijn.  Morgen is er vermoedelijk een levering van verse BELLEekes J

Slaap zacht

ZZZZZzzzz…..

19:06 Gepost in Blog | Tags: kids for uganda | Permalink | Commentaren (0)