24-07-14

19 juli, zaterdag

De wekker loopt af om 5:50u omdat we bij het ochtendgloren een “game drive” willen doen op zoek naar de Leeuwen en andere wilde beesten.  Omdat er strenge regels bestaan in het park om de dieren hun habitat niet te vaak te storen mogen we maar om 6:30u het park inrijden.

Ook hier stel ik vast dat de droogte van Oost Afrika zijn impact kent.  De grassen zijn droog, er zijn verschillende loofbomen die er treurig bijstaan.  Het gevolg hiervan is dat verschillende diersoorten gemigreerd zijn naar plekken waar ze voldoende eten vinden.  Andere keren zijn er massa’s buffels, waterbucks, impala’s en zelfs de wrattenzwijnen zijn er amper.  Nu maar schaarse aantallen van deze dieren.  Na enkele uren rijden komen we op het spoor van de leeuwen.  We zijn niet alleen om ze dan te vinden maar we genieten er een 15tal minuten van tot zij zich verstoppen in het hoge dorre gras.  Ja, het is niet toegestaan om van het spoor, dat door het park loopt, te gaan met de wagen om de dieren van kort bij de bewonderen dus hebben we ze gade geslagen vanop een 200tal meter nu.

We rijden door tot aan een ‘salt lake’ in het park.  Het park kent verschillende kraters van vulkanische oorsprong.  In de krater waar we zijn aangekomen wordt zout gewonnen (anders zou het niet ‘salt lake’ noemen J ).  Ze hebben het woord “business” ten volle ontdekt hier op de plek waar we gestopt zijn.  Waar vroeger niets te zien was buiten het fantastische zicht op de salt lake staan nu een 10tal ‘hand craft shops’ en ook een huisje waar enkele dansers een optreden versieren op de ritmes van hun drum.  Dit is niet wat we van deze plek gewoon zijn dus trekken we het niet te lang.  Aangezien op de salt-lake actief zout wordt gewonnen wil ik dit wel even van kortbij gaan bezien.  De tijd is niet gunstig omdat het nu al bijna 9 uur is en we tegen 10uur terug in de lodge moeten zijn om te kunnen ontbijten.  “We shall come back this afternoon” weet Charles ons te motiveren….. ik denk dat hij het ook van kortbij eens wil zien.

We zijn nog op tijd terug om te ontbijten en even te relaxen.  Om 16:00 hebben we opnieuw afspraak met Charles om naar de salt-lake te gaan.  Op onze weg naar de salt-lake komen we enkele grote kuddes met olifanten tegen.  Op het spoor langs de Kasengi-channel.

Het aantal kuddes olifanten is enorm toegenomen de laatste 6 jaar en alle kuddes hebben heel veel kleine baby-olifantjes…   “ZOOOO LIEF!!!”.  De hele grote mannelijke olifanten in de kuddes zijn eerder zeldzaam.  De enkele die we zijn tegengekomen leefden alleen.

Je kan de olifanten ’s morgens en ’s avonds spotten het kortst tegen het water.  Omdat ze steeds trekken tussen het water en een stuk land inwaarts.  Het valt me op dat de verschillende diersoorten die regelmatig naar het water trekken regelmatig hetzelfde spoor volgen.  Die sporen lijken meer op wandelpaden  J in de wilde natuur.

Terwijl je de krater van de salt-lakes afdaalt, komt een walgelijke geur je tegemoet.  Eens beneden is de geur weg.  In een deel van het meer werden bekkens gemaakt die ze laten vollopen.  De bekkens hebben een pek zwarte modderbrij waarin het zout water loopt en waarvan het bovenste laagje kristalliseert.  Dit bovenste laagje wordt dan handmatig afgeschept.   Ik heb dan mogen proeven van de verschillende zoutsoorten die werden gewonnen.  Jammer dat ik maar weinig mag meenemen.  De kleinste zak die we daar konden kopen was een zak van 80à100kg……  ik heb ze toch kunnen overtuigen om maar een 10à15 kg te kopen van een mooi wit-roze soort die ik zag liggen naast een bekken.  Ik heb ze dan maar helpen de zak vullen.  Gelukkig kan Charles het grootste deel van de zak gebruiken omdat ik maar enkele kilo’s mee doe naar huis J.

Tevreden en voldaan keren we terug naar de lodge.

We genieten van ons avondeten met een B…eke J

Slaap zacht wildernis.

ZZZZZzzzzz…..

06:09 Gepost in Blog | Tags: kids for uganda | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.