16-07-14

16 juli, woensdag

Deze ochtend ben ik opnieuw vroeg begonnen met het verwerken van alle foto’s van de petekindjes.  Ik wil er graag zoveel mogelijk verwerken om een mooi zicht te krijgen mochten we foto’s nog moeten bijnemen van missende kindjes.  Onze meters en peters zijn er nogal op gesteld om het snoetje van hun petekind te zien.

SPECIAL DAY TODAY……   my birthday     bij het ontbijt krijg ik een leuke verjaardagskaart van mijn MUZUNGU kindjes.  We hebben ons zelf verwend met self made (invented) pannenkoeken op basis van “casava with millet” bloem, een eitje, een banaan, een scheutje olie, een snuifje zout en een beetje suiker.  Ze waren geslaagd.  Het bakken ging niet van zelf maar ze hebben gesmaakt.  Als toetje nemen we ook nog een LARIAM “pil” Huilen

Tegen 10:00u worden we gebeld door onze Bro Herman of we naar school konden komen naar de kleuterschool.  Omstreeks 10:20u komen we aan op school in volle verwachting van wat komen zou.  Het was pakkend om te horen dat de kleutertjes voor ons als afscheidscadeau wilden zingen en dansen……  Ja, vrijdag morgen vertrekken we uit Nkozi om een tour te maken in Oeganda.

Na de voorstelling lopen we nog rond op school om bijkomend beeldmateriaal te maken van ons project. 

Leuk om zien dat naast het geitenproject de leerkrachten ook een kippenproject hebben opgestart.  Ze hebben een stalling gemaakt met zo’n 30tal kippen in.  Waaronder verschillende legkippen.  Dus vlees en eieren ……   TOPIE.

Omdat we om 14:00u in de basisschool verwacht worden voor nog een muzikaal optreden van de leerlingen gaan we even naar ons huisje om iets kleins te eten en een uiltje te vangen Knipogen

WOW ze hebben ons van ons stoeltje geblazen de kinderen.  Ik moet stiekem toegeven dat ik enkele keren het huilen nabij was uit blijde emotie. Als ze mijn gevoelige snaar bespelen ben ik ook maar een mens hé.  Ik ben er echt van overtuigd dat de Afrikanen het zingen en dansen in hun bloed hebben.  Wat niet van deze Muzungu kan gezegd worden.

Na de voorstelling nemen we nog een foto van alle kindjes samen buiten op het speelplein. (zie fotoboek)  De twee witte puntjes op de foto zijn Hilde en ik.   Omdat we deze reis enkel met ons twee zijn nemen we vaak selfies als we er ook wilden opstaan.  Deze keer was dat ZEER ZEER moeilijk waardoor we aan iemand van de school hebben gevraagd om de foto te nemen.   Weeral een moeilijke opdracht om hen een foto te laten nemen met een reflex camera. (zie fotoboek).

Aan Carol hebben we gevraagd om een speciaal verjaardagsmenu te maken.  Sweet patatoes, bonen en rijst.  We kijken er naar uit wat het zal geworden zijn.  Slecht kan zeker niet !

Zou de rijst een compensatie zijn voor de bonen om flatulatie problemen te voorkomen ?

Voor het avondeten nog even op stap met ons Prossy omdat we telkens als we komen,  een bezoek gaan brengen aan haar grootouders om een klein pakje kledij af te zetten.  Het doet ons deugt te horen dat Prossy “nu” wel weet dat ze HIV+ is en dat ze er zeer positief mee omgaat en zeer levenslustig is.  Ze is ook zeer strikt in het nemen van haar medicatie.  Tot voor kort had ze veel te zware medicatie waardoor ze geregeld hartproblemen had maar dit is nu opgelost.   Op de terugweg naar school laten we haar ook nog enkele kinderkleren geven aan kindjes die amper kleding om het lijf hadden.  Ze is fier dat zij op haar beurt iemand tevreden kan stellen met weinig.

Als we Prossy veilig op school terug hebben afgezet keren we voldaan terug naar ons huisje waar het feestmaal op ons wacht.  Eerst een Anti-malaria middel nemen (veel beter en efficiënter dan LARIAM volgens mij) de Waragin met Krest als aperitief. Nadien de witte bonen in tomatensaus met rijst en zoete aardappel.

Ondertussen is de elektriciteit terug en kan de laptop opgeladen worden om dit dagboek na een tijdje te kunnen schrijven (nu dus).

Slaapwel wereldburgers vanuit de parel van Afrika

Xxxx

ZZZZZZzzzzzzz…….

Ps: er is hier ergens een feestje in de buurt.  De beats horen we tot hier.  Verwachten ze misschien dit feestvarken?   Ik denk het niet straks een B….eke en dan dodo.

20:03 Gepost in Blog | Tags: kids for uganda | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.