15-07-14

15 juli, dinsdag

De dag begon vroeg, om 6:30 kon ik geen slaap meer vatten en ben ik maar opgestaan omdat ik zoveel verslagen moet verwerken van de gesprekken die we de afgelopen dagen gevoerd hebben.

Ik heb nog niet verteld dat we meer zonder elektriciteit zitten dan dat we wel elektriciteit hebben.  Blijkbaar is gisteren avond toen we weer elektriciteit hadden er maar een korte periode van elektriciteit geweest waardoor mijn computer niet volledig geladen was en ik na een uur bijna plat zat.

Om 7:30 als de zon reeds boven de horizon uitkomt ga ik toch op stap met mijn camera en fototoestel zoals elke ochtend.  Ik zou graag eens een kijkje nemen op de weg die achter onze school loopt,  die is sinds enkele jaren aangelegd en ik weet niet wie de buren zouden kunnen worden.  Als je hier uw kop laat zien (zowel lokale kop als muzungu kop) dan snellen de boda-boda’s je tegemoet om te vragen of ze je mogen vervoeren.  Maar ondertussen weten ze dat mijn kop elke morgen ‘no thank you’ zegt.

Voor de out-siders……  een boda-boda is een brommer waar je achterop kan gaan zitten en je kan laten vervoeren..  wij zouden het misschien een brommer-taxi noemen.  BTW:  een boda-boda wordt ook wel eens een pitchi-pitchi genoemd omdat die brommer vroeger dat geluid maakte en een boda-boda vervoert ook wel eens meer dan mensen alleen.  We zagen al een boda-boda met een dubbel bed achterop gebonden, met een 1000tal eitjes achterop gebonden en nog veel meer (voor ons) onmogelijke dingen.

De lokale bevolking is van hun melk omdat hier zo’n MEGA vrachtwagens en bulldozers en nog meer straatgeweld rondrijdt om een brede weg aan te leggen die door het dorp loopt.  Vele shops zijn een groot deel van hun voortuin kwijt en de modder (omdat we regelmatig regen hebben) maakt de handel zeer moeilijk.   De toekomst zal er niet beter op worden als de vernieuwde weg doorrazende vrachtwagens en pick-ups zal meebrengen.  Ik denk dat de kerkhoven zullen gevuld worden ….

Terug naar de opzet van mijn ochtendwandeling….  Momenteel zijn er nog niet veel buren op uitzondering van een zeer royaal gebouw waar ik vermoed  dat er studenten woningen zullen gebouwd worden voor de Uganda Martyrs Univesity (die zeer kort bij onze school ligt).  Voor de rest veel vlakte en rust.  Ook kom ik een groot grasplein tegen waar naar verluid een sportaccommodatie zal komen (we shall see).

Ik geniet van de natuur en neem enkele mooie foto’s van planten en vogels.

Rond 9:00 nemen we een zeer uitgebreid ontbijt van te zoet brood met ruime keuze van beleg (boter/suiker/banaan/confituur/corne flakes).

Tegen 10:00u trekken we naar school omdat we nog enkele foto’s willen nemen van onze petekindjes en nog besprekingen met  Bro Herman willen voeren.

Omstreeks 13:00 worden we verwacht in de secundaire school om daar de foto’s te nemen.  Aangezien we met Bro Herman gedaan hebben rond 12:00u neem ik enkele filmopnames in de klassen van onze school.  Dit brengt me tegen 12:30 bij een groepje leerkrachten die benieuwd zijn naar onze Muzungu verhalen. 

Ze vragen naar hoe het gaat met onze kinderen en ik vertel hen dat onze dochter verloofd is en volgend jaar zal trouwen…… waarop ze onmiddellijk vragen:”En wat heb je voor je dochter gekregen ?????”…..  Wablief ???? Ja zegt een van de vrouwelijke leerkrachten,  voor mij heeft mijn verloofde 100 koeien moeten schenken aan mijn ouders.   Waarop ik gewoon zeg: “het enige wat de verloofde van mijn dochter heeft moeten beloven is dat hij voor onze dochter goed moest zorgen” .   Hier konden ze niet aan uit.    En ander hoogteput van de conversatie was hoe de mensen in Europa begraven werden.  Ze konden er niet aan uit dat in Europa de doden gecremeerd werden.  

Om 13:00u vertrekken we dan naar de secundaire school (St.Marys) om er de foto’s te maken van onze petekindjes.  Eerst worden we ontvangen bij Moeder Overste en moeten we er het gastenboek invullen.  Nadien mogen we aan de foto’s beginnen.   Begint het toch niet te miezelen zeker…..  wij maken er geen probleem van maar onze studenten zijn blijkbaar bang om te smelten in de regen.  Rond 2:30 ronden we alle foto’s af.    Voldaan keren we huiswaarts.

Tegen 3:30u worden we terug op school verwacht voor een vergadering en de “Scholarship management board”. We bespreken de knelpunten in het meter-peterschap-project dat we reeds verschillende jaren hebben.  Er zitten meer dan 220 kinderen in dit project en daardoor komen we geregeld knelpunten tegen.   De vergadering begint weeral traditioneel met een gebed en de nodige plichtplegingen……     Eind goed al goed.  De vergadering was zeer vruchtbaar.  Ik laat de inhoud ervan prioritair aan het bestuur van Kids for Uganda.

Uitgeput maar voldaan keren we tegen 5:50u huiswaarts nadat we een leerling de familiefoto hebben laten maken. Zie fotoboek….   Neen die leerling had niet gedronken maar had nog nooit een fototoestel van kort bij gezien, laat staan een foto getrokken.

Om even de vermoeidheid van de dag te doorbreken trakteren we ons zelf op een glas “Waragin met krest”.  Dat zou ook goed zijn tegen de malaria ….

Deze middag waren we 6 wortels tegen gekomen….. en hebben we Carol gevraagd om “wortelpuree” te maken.  Dit was zeer ongewoon voor haar maar ik kan u verzekeren dat het lekker was.

Omdat deze avond de elektriciteit is teruggekomen heb ik dit dagboek kunnen schrijven,  de verslagen van de vergaderingen schrijf ik morgen wel.  Ik heb ze reeds met de hand geschreven, dus komt dit niet op een dag :-)

Slaap zacht lezers en tot morgen

Xxxx

ZZZZZzzzzz…… 

19:53 Gepost in Blog | Tags: kids for uganda | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.